Kredo je la ekzisto de Dio estas utila por la socio

Se neniu observas infanon, la infano foje petolas. Faras ion, kion oni ne rajtas fari, kvankam la infano scias, ke tion fari ne rajtas. Sed kiam la infano scias, ke la gepatroj observas ĝin, la infano ne petolas, aŭ faras tion multe malpli. La infano scias, ke povas esti puno.

Poste infanoj kreskas kaj fariĝas plenkreskuloj. Se ne ekzistas observanto kaj ne ekzistas sento de puno, jam plenkreskuloj ankaŭ petolas.

Kredo je Dio, en ĉi tiu kunteksto, estas kredo je observanto kaj puno.

Ni supozu, ke la aŭtoritatoj enkondukas novan leĝon, kiu ne kontraŭdiras la religion de la socio. Tiam homoj, kiuj kredas je Dio, provos observi la leĝon, sendepende de la ĉirkaŭaĵo, inter aliaj aŭ en soleco. Tamen se homo ne kredas je Dio, tiam en la plejmulto de okazoj tiu homo malobeos tiun leĝon, estante sola.