Logiko

Glaso da teo estas abstrakta koncepto, pri kiu homoj interkonsentis por kompreni unu la alian. Same estas kun la universo, planedo, akvo, atomo, neŭtrono, bozono, ktp. Tio estas nur priskriboj de objektoj en certa skalo. Moviĝante al pli grandaj aŭ pli malgrandaj objektoj, ni konstante ŝanĝas la skalon. Se certa objekto en certa skalo jam estas konata al homo, tiam ĝi havas nomon. Se oni iras laŭ la vojo de logiko, intelekto kaj memoro, tiam okazas saltado de objekto de unu skalo al objekto de alia skalo. Por logikaj serĉoj de la plej malgrandaj aŭ plej grandaj partikloj, aŭ por serĉi la veron, oni devas rezigni pri nomoj. Tio permesos rimarki pli, kaj ne nur tion, kio estas priskribita. Ankaŭ, por logikaj serĉoj, oni devas rezigni pri la propra personeco, ĉar personeco haltigos la intelekton kaj la logikon pro memkonservado. Personeco filtrados ĉion, kio iel ajn minacas la personecon. Se la mondrigardo de la personeco diferencos de la logikaj konkludoj, tiam la personeco rifuzos logikon kaj intelekton. Tio ankaŭ povas kaŭzi timon, kiun eblas kompari kun timo de morto; tiel tion perceptas la personeco, ĉar kun nova mondrigardo la malnova detruiĝas.