Planedo Tero estas lernejo

Planedo Tero estas lernejo. La ĉefa celo de ĉiu estas sperto.

Ni vidas malsamajn homojn laŭ nivelo de konscio, laŭ nivelo de evoluo, same kiel en lernejo ni vidas lernantojn de malsamaj klasoj. Ni vidas vere tre malmultajn alte evoluintajn homojn, el kiuj indas preni ekzemplon por ĉiuj, same kiel en lernejo instruistoj estas malpli multaj ol lernantoj. Se sur la Tero naskiĝus nur instruistoj, tiam tio ne estus lernejo, sed io alia. En lernejo estas diversaj lecionoj kaj paŭzoj inter ili; same sur la Tero estas diversaj periodoj de lernado, kaj foje ankaŭ paŭzoj.

Tio ankaŭ bone klarigas, kial ni ne memoras pasintajn vivojn. Kial homoj ofte ne sentas la doloron kaj ĝojon de aliaj homoj kaj aliaj estaĵoj. Se ni ĉion tion memorus, tiam nia konduto estus sama sub la samaj cirkonstancoj. Sed jen ni ne memoras, kiel ni agis antaŭe, kaj nun ni povas elekti alian evoluon de okazoj, kio siavice ebligas ricevi pli da sperto, kio ankaŭ estas la ĉefa celo.

En la Vedoj (1) estas dirite, ke antaŭe homoj (laŭ mi, estaĵoj similaj al homoj) povis kaj sciis fari ĉion. Ili estis bonaj pensuloj kaj bonaj militistoj, kaj povis bone regi ajnan profesion. Sed poste la kapabloj estis dividitaj. Kaj nun ekzistas la destino de homo: esti instruisto, esti militisto, esti komercisto aŭ esti iu alia. Nun homoj devas povi labori kune. Tio pligrandigas la kvanton de sperto.

---

Noto 1: En ĉi tiu okazo temas pri la Mahabharato. Tamen mi ne konsideras la Vedojn pure hindua verko. Por mi tio estas scioj pri la mondo, kiuj plej bone konserviĝis sur la teritorio de la nuna Barato.