Spaco

Mi rigardas spacon ne kiel ion, en kio oni povas troviĝi, sed kiel ion, kion oni povas havi kiel eron. Tio estas, kunmetita objekto, ekzemple atomo, ne troviĝas en spaco; atomo havas parametron de spaco. Tio rilatas al ĉio materia.

Se objekto translokiĝas de unu loko al alia, tio signifas, ke la parametroj de la objekto ŝanĝiĝas; almenaŭ la parametroj de spaco ŝanĝiĝis. Tio siavice kondukas al logika konkludo, ke moviĝo en spaco ne estas konstanta procezo. Ĝi estas salteca procezo. Laŭ mi, tion bone konfirmas la fakto, ke elektrono teleportiĝas inter orbitoj. Tiu fenomeno estas konata kiel kvantuma salto aŭ elektrona transiro.

Pripensante plu pri spaco kiel parametro, oni ankaŭ povas veni al la konkludo, ke tempo estas ŝanĝoj de parametroj de spaco.

Ni konsideru la konatan fakton, ke ĉe kresko de rapido malrapidiĝas la relativa tempo de objekto. Tio estas, se kosmonaŭto moviĝos dum kelkaj tagoj for de la Tero je rapido proksima al la rapido de lumo, kaj poste revenos al la Tero, same vojaĝante je rapido proksima al la rapido de lumo, tiam sur la Tero dume pasos dekoj da jaroj. Mi klarigas tion tiel, ke ĉe kresko de rapido la parametroj de spaco de la korpo de la kosmonaŭto transsaltas plurajn valorojn samtempe. Dum tiu sama tempo sur la Tero la parametroj de spaco transsaltas malpli grandan nombron da valoroj samtempe.

Mi donu ankoraŭ unu ekzemplon kun teleportilo. Imagu, ke ekzistas du pordoj ligitaj inter si. La distanco inter la pordoj estas 1000 metroj. Enirante en unu pordon, homo tuj eliras tra la alia je distanco de 1000 metroj. Nun imagu du homojn. Unu homo iras piede de unu pordo al la alia, trairante 1000 metrojn. La alia homo trapasas la pordon kaj tuj troviĝas 1000 metrojn for, kaj atendas la homon, kiu iras. La homo, kiu trapasis la pordon, spertis malpli grandan nombron da ŝanĝoj de sia korpo, aŭ malpli grandan nombron da ŝanĝoj de la parametroj de spaco. Samtempe la homo, kiu iras piede, ŝanĝiĝis pli, ĉar okazis pli da ŝanĝoj de la parametroj de spaco de ties korpo.